Бір сәт теңізге қарап отырып, терең ойға шомдым. Өзім ғана.

"Маған кітап шығарудың қажеті бар ма?" деп ойладым. Кітапқа жүк қылар ойларым пісіп жетілді ме? Менің ойым өзгенің көңіліндегі ойын қозғауға, жүрек түбіндегі маржанын екшеуге ықпал ете ме? Ойланып болып, шығаруға тәуекел еттім.

Ақылым тасығандықтан емес, жүріп өткен жолымда қателікті көп жібергендіктен кітап шығаруым керек деген ойға беки түстім. Қателік есті адамға сабақ болады. Бұл кітапта жіберген қателіктерімнен қалай сабақ алғанымды жаздым. Қалай өзгергенімді, қалай рухани өсу жолына түскенімді баян еттім. Әр қателігін түзей алған адам әлі де қателік жібермегені. Мен соған сенем. Бәлкім, бұл кітапта сипатталатын жағдайлар оқырманның да өмірін, ойын өзгертуге септігін тигізер?!