Жасыл бақта күн шықты, алыс таулар көрініп тұрды, желдер айрылып, сиқырлы сөздер жазылған көк таспен жүріп өттім, қасқырлар мен арқарлар терең ормандарда тығылып, аспан толы бұлттарға айналды, шаңғы тебетін балалар тау қырқасында ойнап жүрді, алайда ешкім байқамады, кімнің кім екенін білмеді, жарық сәулелерінен шашқан көкжиектің астында ескі көліктер зырғып өтті, ал маңайда ешбір жан жоғалғандай, бәрі тек уақыттың өзінен артта қалғандай көрінді.