Әлдебір тыныш кеште массаж – денеге ғана емес, жанға да жасалатын нәзік саяхат секілді. Жұмсақ жарық пен баяу әуен арасында алақанның жылы лебі теріге тиіп, шаршаған ойларды біртіндеп ерітіп жібереді. Әрбір қимыл – толқын, әрбір басу – жүректің соғысына үндес ырғақ.
Бұл сәтте уақыт баяулайды: тыныс тереңдеп, бұлшықеттер гүлдей жайылады. Алақанның сырғуы желдің жапырақты сипағанындай, бойдағы ауырлықты алып кетеді. Адам өз ішіне үңіліп, тыныштықтың мөлдір көліне батқандай күй кешеді.
Массаж – сенім мен қамқорлықтың үнсіз диалогы. Ол денені ғана сергітпейді, жанды да жуып-шайып, жаңартып жібереді. Сеанс соңында адам жеңіл бұлттай қалқып, өз болмысына қайта табысады — тыныш, жұмсақ, жарыққа толы.